sich ausruhen

A1 Verb

/zɪç ˈaʊ̯sʁuːən/

Значення

відпочивати

Вимова

зіх аус-руен

Форми слова

die Ruhe
Nomen
спокій
ruht sich aus
3. Person Singular Präsens
відпочиває
ruhte sich aus
Präteritum
відпочив
sich ausgeruht
Partizip II
відпочила
sich auszuruhen
Infinitive
відпочити

Відмінювання

infinitive
sich auszuruhen
Perfekt – du
hast dich ausgeruht
Perfekt – er/sie/es
hat sich ausgeruht
Perfekt – ich
habe mich ausgeruht
Perfekt – ihr
habt euch ausgeruht
Perfekt – sie/Sie
haben sich ausgeruht
Perfekt – wir
haben uns ausgeruht
Präsens – du
ruhst dich aus
Präsens – er/sie/es
ruht sich aus
Präsens – ich
ruhe mich aus
Präsens – ihr
ruht euch aus
Präsens – sie/Sie
ruhen sich aus
Präsens – wir
ruhen uns aus
Präteritum – du
ruhtest dich aus
Präteritum – er/sie/es
ruhte sich aus
Präteritum – ich
ruhte mich aus
Präteritum – ihr
ruhtet euch aus
Präteritum – sie/Sie
ruhten sich aus
Präteritum – wir
ruhten uns aus

Приклади речень

A1

Ich ruhe mich nach der Arbeit aus.

Я відпочиваю після роботи.
A2

Am Wochenende ruhe ich mich gerne zu Hause aus.

На вихідних я люблю відпочивати вдома.
B1

Nach einem langen Tag ruhe ich mich eine Weile auf dem Sofa aus.

Після довгого дня я деякий час відпочиваю на дивані.
B2

Nach der anstrengenden Reise möchte ich mich erst einmal in Ruhe ausruhen.

Після виснажливої подорожі я спочатку хочу трохи спокійно відпочити.